07-10-10

HERINNERINGEN AAN BACHTENBERGE

HERINNERING 

Latem, in jouw warme wieg ben ik geboren

Uit de warme moederschoot van een vrouw

Die het leven lief had en de natuur minde

Mijn eerste passen zette ik in de fleurige tuin

Die fier aansloot bij het stralende heideland

Door de grillig kronkelende zandwegeltjes

Drentelde ik als peuter aan moeders hand

Door de bossen van Gevaert en Van Schoote

Luisterend naar het geruis van het groene lover

Het kraken van dennen en stille wiegende varens

Waar eekhoorn of konijn snel het hazenpad koos

Toen ik stralend van levenslust de berm indook

Door de Warande en de stoffige Muldersdreef

Snelde ik naar het vruchtbare erf van tante

Waar frambozen, stekel-, bos- en blauwe bessen

De komst van dat vervelende ukje verwensten

Haar stem als een klok riep me heel snel tot orde

Naar het koele terras met de bloeiende glycine

Voor een glas met roze, stroperige grenadine

Zoemende bijen en dartelende botervlinders

Waren mijn gezelschap daar in Bachtenberge

Binnen tierde en vloekte een drinker of kaarter

Ik genoot van de sierlijkheid van paard en ruiter

Staarde hem na op zijn weg naar de Koedreef

Die schoonheid is net als tante en ma verleden

Als ik er toevallig ben, denk ik dan keer op keer

Jammer maar die tijd van rust komt nimmer weer

16:02 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen, POEZIE, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Hommage aan Panamarenko

Parijs vanuit de lucht

een heerlijk zicht

ver van de wriemelende 

en drukke mensenzee

die door de stad meandert

Bij schemering een oase

Een flamboyante stad

vol klank- en lichtspel

Il est cinq heures Paris s'éveille

klinkt in een chanson

mais non

Paris ne s'endort pas...

panamarenkoAEROMODELLER_1.jpg

11:50 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen, POEZIE | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

OPAALKUST

De geurige zilte van de zee

het gebeuk van de golven

de statige rotsen van krijt

het speelse licht van de zon

het veelal verlaten strand

van keien en opwaaiend zand

het gekrijs van meeuwen

boodschappers van peis en vree

vandaar mijn diep verlangen

te kuieren langs de Opaalkust

misschien vind ik er eindelijk

wat ik zo graag wil: rust

 

opaalkust.jpg


11:12 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen, POEZIE | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-08

DE OUDE MAN EN HET RUSTHUIS

WACHTEND OP...

 

Het parfum van de dood zweeft

door jouw witnette kamer

alles mooi geordend

als toen je nog vol leven was

je handen strijken het tafellinnen

strelen die laatste plooi glad

in het reine met jezelf

je doffe ogen staren weg

van het wriemelende beeld

op die trouwe televisievriend

je kijkt maar ziet niet

de muziek komt niet tot jou

gelaten wacht je op de veerman

die je straks, wie weet wanneer,

gaat vergezellen naar

het aardse eindigen...

09:46 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

NA DE BLOCK KOMT DE MUZE WEER...

MAANSPIEGEL

 

De middagzon laat

de zomer oplichten

door triljoenen stralen

Aan de einder waakt

in stilte de maan

en verzint gelaten

een zacht wiegenlied

Laat ons licht en warmte

koesteren tot langzaam

de dag in nacht vergaat

Tot de kille avondbries

speels rondjes draait

op het helle groene vlak

van de spiegelende vijver

wijl wij stiekem genieten

van het warme oranje

van de ondergaande zon

dat vervaagt door de schijn

van manneke maan

 

09:41 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-02-07

WRITERS BLOCK

DICHTERSVERDRIET

 

Droevig staart de dichter door het raam

Een waterzon schenkt de lentehemel licht

Hij vindt troost bij de speelse vogels

Die kwetterend van tak naar tak dartelen

En sprokkelhout naar het nest fladderen

 

Uren verkent hij de groene verte

Zoekend naar een straaltje inspiratie

Nu de jaren hem niet meer dragen

En hij aan zijn zetel gekluisterd

Op de komst van de muze wacht

 

De inkt is lang versteend en het papier blank

Maar ook het toetsenbord blijft onaangeroerd

Muziek brengt evenmin die woordenvloed

Dan klinkt plots die goede oude Mouloudji

Verlaine geeft het vers weer nieuwe moed

 

Er steekt een moraal in dit verhaal

Zit nooit verlegen om tekst of taal

Aanvaard dichterlijke eenzaamheid

Het zal geen toeval zijn want weet

Jouw trouwe muze zal er altijd zijn

 

 

 

18:05 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

EEN NACHTELIJKE WENS

NACHT

 

Ik staar naar de hemel

De maan gehuld in nevel

Schijnt vaag door de wolken

Sterren schitteren en vonken

Ik zoek een glimp van de legende

Het einde van menselijke ellende

Ik verzink in hoopvolle gedachten

Zeg vaarwel aan eenzame nachten

Wie de tekens aan de hemel ziet

Vergeet tegenspoed en verdriet

 

17:44 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-10-06

EEN NOSTALGISCHE NOOT

 

Ode van de Treurwilg aan George Minne

 

Meester, jaren heb ik bij uw graf

Getreurd, geweend, gewaakt

Een vuurbal heeft me gekraakt

Vernielde bij hemellicht en donderslag

Glitter en glans van mijn gewaad

Stoer bleef ik overeind, van slag

Nu werd ik gekapt, gekandelaard

Vervormd tot een hoekige karikatuur

Bij de stijlvolle, verfijnde sculptuur

Waaronder jij rust bij nacht en dageraad.

 

21:40 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-10-06

SUDOKU, een cursiefje als het mag...

S U D O K U, mens ik erger mij wel!

 

De tijd van de doorlopers en de Zweedse kruiswoordraadsels lijkt voor goed achter de rug. Als je ’s morgens de krant uit de bus haalt en naar het kleinste kamertje rent om daar op “’t gemak” tijdens het ochtendlijk drukken een woordraadseltje mee te pikken, sta of beter zit je voor schut. De jongste maanden hebben de krantenjongens er niets beter op gevonden dan die vertrouwde woordpuzzels te vervangen door hersenbrekers of cijfervreters met de exotisch klinkende naam Sudoku. Als ‘woordspeler’ erger ik mij aan deze populaire evolutie waarbij ‘geletterden’ vaak te kakken worden gezet. Excuseer de uitdrukking, maar in mijn dorp is die nog steeds gangbaar.

In cijferen was ik nooit een echt wonderkind. Tot ergernis van mijn ouders had ik in het middelbaar elk jaar opnieuw een herexamen voor wiskunde.

Mij stoorde dat niet echt.

Zo moest ik niet met de familie gaan kamperen in Italië en kon ik rustig alleen thuis blijven met een chaperonne, die ik makkelijk binnendeed. Zij mocht haar liefje meebrengen als ik mijn vrienden en vriendinnetjes af en toe eens mocht vergasten op een ‘surprise party’. Maar we dwalen af.

Ik vertelde dus dat ik een fervent kruiswoordfanaat ben en mij nu in het kruis genomen voel door de Sudokuvakjes in mijn krant of televisieblad.

Hoe meer ik mijn hersenen breek met die cijfers van 1 tot 9, hoe pissiger ik word.

Uit ergernis ben ik een gaan ‘googlen’ om te lezen dat de naam Japans is, afgeleid van “Suji wa doku shin ni kagiru”. Laat mij mijn kop niet breken met de vraag hoe je dit vertaalt of ik krijg het pleuris, wel weet ik dat su getal betekent.

Erger nog vind ik dat het idee Amerikaans is en gecreëerd werd door een zekere Howard Garns, een architect met passie voor cijferen en goedbetaald amateur-puzzelmaker bij kranten en magazines. Het spel werd voor het eerst in de States geïntroduceerd in 1979 onder de naam ‘Number Place’. De puzzel werd dan in 1984 door Nikoli in Japan binnengeleid waar het uiteindelijk de naam Sudoku kreeg. Vanaf 1986 genoot Sudoku een enorme populariteit in Japan. In 1997 zag Wayne Gould, een Nieuw-Zeelandse gepensioneerde, een Sudoku en werkte vervolgens zes jaar aan een computerprogramma om Sudoku's op te stellen. De wagen was aan het rollen. Hij verkocht de hele zaak aan The Times die op 12 november 2004 begon met het publiceren van de puzzels en zo het vuur aan de lont stak voor een wereldwijde hype .
Die wiskundige rotzooi of, als je aandringt, ‘spelletje logisch denken’, komt dus, via een ommetje langs Nippon, onze kranten vullen, zodat mijn vertrouwde letterpuzzels aan populariteit verliezen. Dat staaft mijn overtuiging dat Japanners en Chinezen, met al hun volkswijsheid, toch heel wat zaken uit het Westen meepikken en ‘ver-Oosteren’.

Volgens de regels van de kunst los je een Sudoku op door gewoon logisch te denken.

Een warhoofd als ik vertrek dan onverbiddelijk met een handicap.

Ik googelde verder naar de spelregels. Je hebt een rooster van 9 vakjes bij negen en daarin moet je de cijfers van 1 tot 9 plaatsen. In elke rij en elke kolom kan elk cijfer van 1 tot 9 echter maar een keer voorkomen. Als ik dan logisch begin te denken, begint mijn kop te tollen. Ik lees verder en zie dat ook in elk vak van 3 bij 3  slecht eenmaal diezelfde cijfers mogen gebruikt worden. Dan breekt mijn klomp helemaal en haak ik af.

Dit getallenspelletje is misschien leuk maar zeker niet mijn ding. Toen ik verder op de cybersnelweg zocht las ik dat je er zo maar 5.000 Britse Pond kon mee verdienen.

In Chipping Sodbury – neen, niet in die dolle Verenigde Staten, maar in het conservatieve Engeland – heeft men ’s werelds grootste sudokuspel neergeplant. Een vierkant van 84 bij 84 meter. Hij of zij die het kan oplossen steekt de poen op zak.

Ook de Italianen zijn door de sudoku gestoken.

Dit jaar was er in Lucca het wereldkampioenschap en god betert, noch een Japanner, noch een Amerikaan gingen met het goud lopen, maar een Tsjechische cijferaarster met logica.

Sudoku, de leukste breinbreker! Aan me hoela…

Uit frustratie ben ik vandaag gewoon bij de krantenboer langsgelopen en heb ik mij een ouderwets, poepsimpel puzzelboekje gekocht en het naast de troon in het kleinste kamertje gelegd.

Dat zal mij minder stress geven bij het maken van mijn gevoeg…

  

13:19 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-09-06

AAN RICHARD MINNE

 

Langs straat, park en plein

Grafitti alom geklad

Des dichters verzen van wee en pijn

Met vieze tekens gezwart

Zijn liefste had hem net

Met beide voeten op d’aarde gezet

En de wildste wanen

Van zijn wangen gekust

Hartenpijn zal stilaan tanen

Tot hij er in berust

15:51 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-06

BEDENKING II

Oprechte liefde onluikt slechts zelden

Je moet ze dan ook vol overgave

Koesteren als een hemelse gift

Ze beleven met intense vreugde

Alleen dan kan je echt gelukkig zijn...

 

21:18 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

BEDENKING

 

bemoeizucht en verziekte naijver

beroert je ziel ten koste van de liefde

je gooit de toekomst te grabbel

de mens  zou er beter aan toe zijn

mocht elkeen voor eigen deur vegen

 

21:11 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |