14-03-04

EXTASE

Steeds weer verbeeld ik mijn hand

dwalend over berg, bos en dal

van jouw lichaam, zonnend in het zand

Je slaapt, de zon brandend op je huid,

kreunend dromend van wie zal zeggen wat,

ook de meeuwen brengen het niet uit

Ik lig naast jou, in diepe gedachten verzonken

en kan je niet zeggen hoe ik, hijgend van wellust,

naar jouw heerlijk geurend silhouet lig te lonken

De tijd is nog lang, eer de avondzon zal ondergaan

in een zilte zee, schitterend in blauw en smaragd

en we beiden, moe van het niksen, huistoe zullen gaan

Hoe meer ik naar jou kijk, hoe trager loopt de tijd

hoopvol wacht ik tot je voldaan en blij ontwaakt

en je me vannacht met tederheid en passie verblijdt

Dan pas zal ik dat, wat ik fel en diep intens verlang,

de intieme geborgenheid en warmte van je liefdestuin,

opnieuw ontdekken, weet je schat, sinds veel te lang



19:46 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

* Het is hier prachtig om te lezen!
Bedankt voor die mooie woorden van je.

Gepost door: Twinkeltje | 14-03-04

De commentaren zijn gesloten.