10-06-04

GEMISTE KANS

Haar borsten punten zich

Uitdagend naar mij toe

De dreiging dat ze zich

Uit de helrode trui wringen

Is helemaal niet denkbeeldig

Zou ze twintig zijn?

 

Haast uitdagend blaast ze

De blauwgrijze sigarettenrook

Naar mijn tafeltje toe

Af en toe laat ze haar

Ravenzwarte haren opwippen

 

De man tegenover haar

Wrijft ontstemd, ja geërgerd

Door zijn grijzende baard

Argwanend loenst hij in mijn richting

Bewust ontwijk ik zijn blik

 

De jonge deerne vermaakt zich kostelijk

En sluiert haar bruine reeogen

Met haar lange zwarte wimpers

Ze speelt duidelijk een spelletje

tot ongenoegen van haar gezel

 

De kalende zestiger schuift

Verveeld met zijn rieten stoel

Een vingerknip wenkt de ober

Hij betaalt gul en leidt zijn prinsesje

Naar de wachtende limousine

Een gemiste kans?



14:42 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.