11-12-05

GEDROOMDE LIEFDE

Eens het ijs gebroken
Werd kille kou warmte
Genoot met volle teugen
Vertelde mezelf een leugen
Fonkelende ogen doofden
Het licht ging uit
Ik zocht een kaars
Lucifer stak ze aan
En met Plato’s boek
Ben ik naar bed gegaan
De vrieslucht liet het
Uit mijn handen glijden
Trok de dekens op
Zocht troost onder dons
Een zucht snuitte de wiek
Het zwoele parfum van
Dat heerlijke alfawijfje
Werd verdrongen
Door Lucifers hellegeur
Verzonk in dromenland
Geteisterd door hellevegen
Hopend dat ‘s morgens
Bij het ontwaken
Jouw tedere woorden
Mijn wereld weer
Vrolijk zullen maken


20:43 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |