07-10-10

HERINNERINGEN AAN BACHTENBERGE

HERINNERING 

Latem, in jouw warme wieg ben ik geboren

Uit de warme moederschoot van een vrouw

Die het leven lief had en de natuur minde

Mijn eerste passen zette ik in de fleurige tuin

Die fier aansloot bij het stralende heideland

Door de grillig kronkelende zandwegeltjes

Drentelde ik als peuter aan moeders hand

Door de bossen van Gevaert en Van Schoote

Luisterend naar het geruis van het groene lover

Het kraken van dennen en stille wiegende varens

Waar eekhoorn of konijn snel het hazenpad koos

Toen ik stralend van levenslust de berm indook

Door de Warande en de stoffige Muldersdreef

Snelde ik naar het vruchtbare erf van tante

Waar frambozen, stekel-, bos- en blauwe bessen

De komst van dat vervelende ukje verwensten

Haar stem als een klok riep me heel snel tot orde

Naar het koele terras met de bloeiende glycine

Voor een glas met roze, stroperige grenadine

Zoemende bijen en dartelende botervlinders

Waren mijn gezelschap daar in Bachtenberge

Binnen tierde en vloekte een drinker of kaarter

Ik genoot van de sierlijkheid van paard en ruiter

Staarde hem na op zijn weg naar de Koedreef

Die schoonheid is net als tante en ma verleden

Als ik er toevallig ben, denk ik dan keer op keer

Jammer maar die tijd van rust komt nimmer weer

16:02 Gepost door Albert-Fernand HAELEMEERSCH in Algemeen, POEZIE, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.